Andai dipisah lagu dan irama....
oleh Mohd Ashraf Idris
Suatu
ketika dahulu masyarakat melayu pernah menjadikan pantun, syair dan
puisi sebagai budaya yang selalu mereka amalkan. Budaya ini menjadi
medium kepada masyarakat dalam
meluahkan perasaan, menyatakan pendirian dan membangkitkan semangat
rakyat.
Apa yang berlaku disekeliling akan mereka manifestasikan dalam bentuk
puisi,
pantun dan syair. Sinergi antara bahasa dan irama yang disusun dapat
menjentik
jiwa pendengar. Tidak hairan jika kita menonton filem-filem klasik,
mereka akan
menggunakan ayat yang berbunga-bunga dalam dialog mereka kerana itu lah
realiti
masyarakat dahulu yang gemar dengan keindahan bahasa.
Hal yang sama
berlaku di dunia arab di zaman rasulullah s.a.w dimana syair menjadi tinta utama bagi mengekspresikan apa yang
terbuku dalam diri mereka. Sebahagian penyair pula menjadikan syair sebagai
medium dalam menyampaikan maklumat. Kerana itu penyair arab mempunyai kedudukan
yang tinggi dalam masyarakat kerana mereka mahu mendapatkan berita
dan informasi daripada tinta penyair. Tentu sahaja mereka tidak mempunyai surat khabar seperti kita
hari ini.
